Düşün, bu yalnızlığım ki
Ne geceye sığar ne sabaha.
Deprem mi yakmış etrafı,
Hiçbir haritada yeri yok.
Konuşmadan bakıyorum duvara,
Lı ber çavêmı tü gelek xüyayı
Vek gülek bıbin
Dinya çi qas sar bibe,
Tu wek malek germ û ava yî.
hayalate bes
Onlar cıvıl cıvıl,
Habersiz dünyadan,
Düşler kursun, oynasın,
Hüzün girmesin kalbine.
Savaş gölgesini çeksin uzaklara,
Bir esinti değdi ruhuma,
zamansız bir nefes gibi süzüldü;
masumiyetle uzattı bana
bir dilim portakal,
sanki evreni paylaştı benimle.
Biz neyiz?
Nereden geldik, nereye gidiyoruz?
Garip bir imtihanla karşı karşıyayız...
Dünya, arzularımıza cevap veren bir yer değil.
Hiçbir istek tam karşılık bulmuyor,
Özlemlerimiz, hep yarım kalıyor.
Ez runıştıbum
Mı seyr kır lı dınyê
Mıdi derbasbu liber çavê mı
Ev gelek şêrin mina hüngüv bu
Hêdi dımeşya vek zinêv edul
Nêzikamı hat dılêmı hejya
Orada da özlem var mı?
Kavuşmak yazılmamış mı?
Bir yanım koşar da gider,
Bir yanım geriye döner
Ne kadar güzel olsa da,
Mutluyum bugün,
içimde bir çiçek açıyor;
dertler katmer katmer olsa da
değmiyor kalbimin aydınlığına.
Cebimde param yok, gam değil;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!