İnsanlar kurt ile kuzu oldular
Kalmadı ki artık dostluk, ahbaplık
insanlar kurt ile kuzu oldular
kimsenin kimseye yok itimadi
Bir kuruş için dostlar oldu çiyan
Kimsenın kimseden üstünlüğü yok
Üstünlük sadece Allaha mahsus
Allah tanıştırmak için yaratı
insanca yaşamak bızım borcumuz
Büyük devletlerın çıkar savaşı
Bir tebessüm et senin gibi olana
Karanlık dünyalarına el gibi uzan
İyilikte güneş ol,yardımda yağmur
Merhametini görsün bütün canlılar
Bir damla suya muhtaç olanlar var
Jıbo Tasek ava zelal
Ne helbestvanım, ne sazbendım,
Gelekî şı derda astengım,
Nerde bakışların?
Nerde?
Bir oyundur girdiğim
Bir gırdap
Çıkmak zor, işin içinden
O saf gülüşün
Her gün doğan güneşte, bir sır saklıdır,
Her şey defterde kayitlidir
Düşen yaprak, esen rüzgâr,
Hepsi kaderin yazgısıdır.
Ne çare ki bu akan zaman ,
sensiz dönecek,
Sonsuz görmeyecek sem,
bu hayat neye yarar
Artık seni bir daha,
hiç görmedıkten sonra,
Duyulmuyor çoğu kez
Kadınların başına gelen
Koruma tedbiri almış…
Yinede durmadan baskı, durmadan eziyet,
Gün yüzü görmemiş evinde.
Nasıl kolayca kıyabiliyorsunuz Annelere
insan değilmisiniz sız yoksa
Allahın yaratiğı en değerli varlığa
Nasıl kıyabiliyorsunuz
karınca gibi çalışan
Durmadan her işe koşan
Bu coşkunla yeri göğü inletin,
Niçin hazin hazin böyle akarsın?
Ben mi çağlayanım, yoksa sen misin,
Sabırsızca tüm bendleri yıkarsın?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!