Mazoşist Şiiri - Birsen Nefes

O uzun parmakların
Nasırlı yılların yükünü taşıyan
Tanıdık çizgilerle bezeli
Aşkımızın çürük kokusuyla kaplı şimdi
Biz ihtiras içinde sarmalarken birbirimizi
Cesurca dolaşıyorlar bedenimde
İzliyorlar birbiri ardına ezberlenmiş yolları
Geçiyorlar kıvrımlarımdan acı kavrayışların
Biliyorlar çünkü olamayacağım yarınlarında
Şimdi tek bir isteğim var
Biraz daha yaklaş dudaklarıma
Adının arkasına sakladığım sessiz arzularıma
Bana öyle bir çizik at
Öyle kanat
Öyle canımı yak ki
Hep orada olduğunu hatırlayabileyim
Unutamayayım seni istiyorum