Neden dönemedim ki?
Fikirsiz zamanlarıma
Yalnız gülümsemelerin olduğu
Sıcak kucaklaşmaların
Kıkırdamaların
Belki birkaç iltifatın önemli olduğu
O uzun parmakların
Nasırlı yılların yükünü taşıyan
Tanıdık çizgilerle bezeli
Aşkımızın çürük kokusuyla kaplı şimdi
Biz ihtiras içinde sarmalarken birbirimizi
Cesurca dolaşıyorlar bedenimde
Sevgilim nasılsın
Her gün konuşuyorum seninle
Zihnimin puslu mahpuslarında
Kuyularında
Zindanlarında
Tabi böyle hırçın değilsin
Ben hep yalnız bir kadındım
Öyle yalnızdım ki
Düşüncelerim bile arkadaş olamazlardı benimle
Beni yutan karanlıkla
Dudaklarımdan dökülen çılgın sözler
İstemediğimden söylerdim bazen
Ne korkunç bir veda bu
Biz hiç konuşamamış
Yüreklerimize dokunamamış
Aptal aşıklar gibi
O ölümsüz sandığımız heyecanları
Bize çok yakın mutlulukları göremeden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!