Bir zamanlar seninle buluştuğumuz yerde,
Anılarla oturdum, sordum sevgili nerde?
Yüreğim dalıverdi mazi derinliğine,
Geçiverdi anılar gözümden perde perde…
Bir mana arıyordun kalbi gülüşlerimde,
Hiçbir şey değişmedi ruhsal sezişlerimde,
Özlemdi içimdeki yangının tek sebebi,
Hasret gideriyorduk girdiğin düşlerimde.
Ne sen aklımdan çıktın ne cemalin silindi,
Yaşanan depremlere sebep benden bilindi,
İsyankâr duyguların hepsi vuslat içindi,
Sanma ki içimdeki hasret acısı dindi.
Aşkın üflemesiyle yelken açtık deryaya,
Gündüz hasreti çektik gece daldık rüyaya,
Kalbin sesine uyduk kaybettik aklımızı,
Yine de dilimizi düşürmedik riyaya.
Coşari durduramaz sürüp gittikçe zaman,
Geceyle biter düşler şafağın söktüğü an.
Uyan! Bitiyor ömür, uyan ölüyor bir aşk;
Vuslatı yaşayamaz yârdan ayrı uyuyan.
25.08.2026/Samsun
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 17:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!