Mayis Künyesiyle Şiiri - Seyfi Karaca

Kapı aralığından bakınıp
Eşikteki sokakla görüştükten sonra
Sürgüleri çekilmiş sağanaklarla bahtı kara alın yazısından
Karın kışın ardından yanakları allaşan piyes gülümseyişleri gibi sevinci
Dilinin dudaklarının ucunda
Heves ile nefeste bir olup hayat perdesinde insan oynatmanın katarlarına göç edeceksin yol boşalacak
Sen gideceksin
Niyetin buysa mola istemeyeceksin sararmış sönmüş külden zilden kornadan, güne gün ekleyip
Günden gün sağıltacak, huzur sağacaksın en az ve en ziyansız
Saati güneşle eğirip gölgeyle dokuyacaksın her saniyede bir hal hatır sorup yaldızlı çay bardaklarına
Helali hoş tutacaksın yaşam tarlasında deli gönlünü zamanın, yel esintisinden sayfalar çevireceksin taaa ki
Usanıp eskiyene kadar değirmeni durmadan dönen mevsimlerin
Dosyası kapanmamış hoyrat harmanlarda dünyayı sürüp savuracaksın
Ve silinmemiş izlerde gidenlerin beyhude dönüşünü bekleyen her yeni satırdan
Mayıs künyesini okur yazarken nüshanız labirent
İpliği iğneyi makaraya saracaksın,
Ve kendi masalına büyümüş olacaksın
Bilip
Bilmeden

Mayıs/26