Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
O anı yaşattın bana.yüreğine sağlık.çok güzel anlatmışsın.Vatan için canını kolunu bacağını verenleride anmış olduk teşekkürler.onlara çok şey borçluyuz
mayın... hayatımızın kimi dönemlerinde...
bu açıdan bakıldığında çevrelemiştir etrafımızı...
tebrik ederim...
çok beğendim...
Açıkca şunu söylemeliğim ki,serbet tarzında başarılısın.Tebrik ederim sayınZekeriya Yeniyol.
Mürsel Adıgüzel
sanki yara alan ayrılık gibi..korkunç bir çaresizlikle ne yapacağını ne olacağını bilememek yada bilmek gibi olsa gerek..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta