Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Zekeriya Bey... çok başarılı şiiriniz... her mısrası ile yapılan sorgulamalar çok yerinde... içine daldığımız benliğimize yenilmeden hayata bakışımıza yön vermeliyiz.. daha güçlü daha anlamlı bakarak... tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta