En çokda mavi gökyüzünü severdi Martılar.
Uçtukca, matemin rengi dökülürdü tüylerinden,
Düşerdi boşluğa...
Koca koca boşluklar yutardı denizleri,
Gökyüzü tutulunca karabulutlara...Ağlardı martılar,
Ağladıkça kanatlarında mavi mavi yaralar...
Meksen Kılınç
21/09/2020
Meksen Kılınç
Kayıt Tarihi : 21.09.2020 13:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!