En çokda mavi gökyüzünü severdi Martılar.
Uçtukca, matemin rengi dökülürdü tüylerinden,
Düşerdi boşluğa...
Koca koca boşluklar yutardı denizleri,
Gökyüzü tutulunca karabulutlara...Ağlardı martılar,
Ağladıkça kanadı mavi mavi yaralar...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta