En çokda mavi gökyüzünü severdi Martılar.
Uçtukca, matemin rengi dökülürdü tüylerinden,
Düşerdi boşluğa...
Koca koca boşluklar yutardı denizleri,
Gökyüzü tutulunca karabulutlara...Ağlardı martılar,
Ağladıkça kanadı mavi mavi yaralar...
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta