Mavi sen idin

Mavi Sen İdin

Sen seversin siyahı,
kırmızıyı…

Oysa ben sende gördüm
gülüşünün kızılını,
gecenin içinde ansızın yanan
o küçük yangını.

Ben sanırdım gökyüzünü mavi,
denizi mavi,
uzakları mavi…

Meğer mavi,
senin gülüşünde saklıymış.

Anlatamam seni
doğanın bana sunduğu renklere;
hangi çiçek yetebilir sana,
hangi gökyüzü anlatabilir gözlerini?

Senin rengin
bende mavi bir sırdı.

Ben o sırrı sevdim,
kimse bilmeden,
kimse görmeden…

Ve sonra anladım:

Mavi gökyüzü değildi,
deniz değildi,
ufuk değildi.

Mavi sendin.

Ben
sende gördüğüm maviyi sevdim.