Hani Sen Şad İdin Şiiri - Baki Ortak

Dün şeb-i çar-süda yâr seni görmüşler
Mahzun bir hâlin varmış yolda gezerken
Bir küşe-i gamda yâr çeşm-i ter imiş
Oysa çok mutluydun yâr benden giderken

Gülşende bülbüller feryâda durmuştu
Şem'alar titriyordu bahtım sönerken
Bir virâne gönlüm firkatle dolmuştu
Sen bana gülmüştün yâr yüzün dönerken

Gam yükünü çekmiş gözlerin yorulmuş
Bir siyah akşamdı hayâlin inerken
Gül rengi yanakların sararıp solmuştu
Kim bilir ne düşündün yalnız gezerken

Meyhâne misâli olmuştu gönlün de
Hicrân şarabından kadehler taşarken
Bir damla tebessüm kalmamış yüzünde
Maziyi anmışsın gözlerin dolarken

Yazılmış kaderin silinmez dediler
Bahtım kara çıktı yollar tükenirken
Kul Ortak feryâdın düştü gönüllere
Sen de beni andın yâr içten çökerken

Nakarat

Sessizce ağladım geceler boyunca
Yâr diye inledim sabaha varınca
Sen de beni andın gözlerin dolunca
Hani sen şâd idin yâr benden giderken

KUL ORTAK