Mavi Öykü ?? Şiiri - Pakize Özbaş

Mavi Öykü💧

Mavi sabahlara uyanmak yeniden,
Gözlerinin kıyısında duran o derin deniz gibi...
Hani gökyüzünün sonsuzluğuna uzanan,
Acelesi varmış gibi coşkuyla gelen,
Aydınlık, taze ve umut dolu sabahlar.

Aşk şimdi dingin bir uykuda;
Gecenin bağrından dökülen bir şelale gibi gür,
Zamanın ötesinde parıldayan yıldızların altında,
Sessiz ama büyük bir uyanış ayakta.

Şimdi birden gidişinle açılan
O uçsuz bucaksız gökyüzünün hayreti şahlanmış;

Gözlerimin önünde serilen bu sonsuzluk,
Yeniden filizlenen sevda ikliminden,
Deniz köpükleriyle sessizce bana bakmakta.

Güneşin sıcak dalgaları arasında,
Zamansız yolculukların tatlı izi var;
Bu tablo çok tanıdık, bu hikâye bizden...
Sen yeni ufuklara yürürsün,
Ben "sonsuz özlem" derim adına aşkın.

Mevsimler senin mavi adımlarınla dönerken,
Saat sevginin o coşkulu şelalesinde durur.
Ne akrep yelkovanı zorlar artık,
Ne de zaman bizden bir parça eksiltmeye yeltenir.

Çünkü gün, gece, nehirler ve koca bir ömür,

Hepsi bu büyük kavuşmayı pekiştirir;
Oturduğun o berrak kıyının başında,
Akan sular yolları hep huzura erdirir.

Şimdi tüm yaşanmışlıklar bir öğreti,
En çok da esenliğin takılıyor aklıma;
Bir şelale gibi çağlayan heyecanların,
Yıldızlarla bezeli o duru gecelerin...

Senin sabaha neşeyle koştuğun o çocuksu anların vardı ya,

İşte tam orada başladı benim sabırla, ilmek ilmek örülmüş derin zamanlarım.
Ve sonra, her şeye inat, coşkuyla güne merhabaların yankılandı içimde...

Derken gecenin o kör sırrı, gökyüzünün mavi tülüyle örtüldü şimdi;

Durup anlatsam sana tüm bu olanları,
Biliyorum, yüzünde o çok bildiğim tatlı bir tebessümle ödüllendirirsin beni.

Sabah yepyeni umutlar bırakarak gideceksin,
Yüreğinde sevgi biriktiren o insana;
Giderken bile aşkın taze serinliğinde geceyi bekleteceksin.

Gelirken mi kalbime dokundun, giderken mi benimdin?
Zihnimde asılı kalmış,
Çözülmeyi bekleyen güzel bir mavi bilmece hâlâ...

Artık hiçbir soru cevapsız değil;

Tüm yanıtlar denizin o hırçın gücüyle gömülü yüreğimde.

Gece olunca, aşk nöbetçileri uykusuz gözlerle bekliyor kapımda,
Gündüz ise yepyeni başlangıçların o taze otağı kuruluyor başucumda.

Zaman, ikimiz için de geri dönülmez, sonsuz bir döngüye girdi nihayet;

Ve bu yolculuğun sonucu, elbette ki dilden dile dolaşacak büyük bir anlam...

Sen sadece inan; yürekten yazılan bu mavi öykü, her kırık kalbe her zaman derman.

Pakize ÖZBAŞ
mavikatre 💧
1 Haziran 2011

"Yüreğimdeki denizin hırçın gücüyle yazıldı bu satırlar... Unutma; bu mavi öykü, her kırık kalbe her zaman derman."