Mavi Göklerin Sesi Şiiri - Pakize Özbaş

MAVİ GÖKLERİN SESİ

Kova burcu ruhum, sığmaz cihana,
Sevgiyle bakarım her bir insana.
Hümanist yüreğim açıktır cana,
Şiirler fısıldar içimdeki ses.

Bir anne kalbiyle çarpar sol yanım,
Onlarla yaşamak tüm heyecanım.
Evlat sevgisiyle dolaşır kanım,
Gönül sarayımda bitmeyen heves.

Dobradır sözüm de, yalanı sevmem,
Eğrilip bükülüp maskeler giymem.
Haksızlık görünce susup eğilmem,
Dürüstlük yolunda aldığım nefes.

Dostluğa can verir, değer katarım,
İyilik yolunda adım atarım.
Yanlışı gördüğüm yerden kaçarım,
Mesafe koymaktır bazen en son ders.

Bir fincan kahvede bulurum huzur,
Kırk yıl hatırında dostluk dokunur.
Günün yorgunluğu bir anda durur,
Kahve kokusuyla ferahlar nefes.

Papatya severim, çiçekten yana,
Onun saflığında huzur var bana.
Taç yapıp takarım yaşanan âna,
Kokusu gönlüme can veren nefes.

Türkülerle coşar, kalbim durulur,
Makamlar ruhuma dokunur, vurur.
Şarkılar, türküler gönülde bulur,
Nağmeler içimde daim mukaddes.

Rengim hep mavidir , şiirle açar,
Gökyüzü ruhuma aydınlık saçar.
Benimle yürüyen kederler kaçar,
Mavi düşlerimdir en güzel adres.

Fikri hür, vicdan hür bir Atamız var,
Mavi gözlerinde sönmeyen bahar.
İlkenin peşinde yürür yarınlar,
Pakize Özbaş’ım, izinde bir ses.

Mavi gök altından bir damla akıp,
Gönülden süzülür sîneyi yakıp.
Bir şiir bırakır zamana bakıp,
Mavikatre olur, son kalan adres... 💧

(~~Maviye yazdım düşlerimi,
şiire bıraktım izlerimi... 💧~~)

06.06.2026

Pakize ÖZBAŞ
mavikatre 💧
Bursa 🍀