Mavi Milonga Şiiri - Roşan Orhan

ikimiz de adı aşk olan bir tuzağa düştük,
sustum, içime bir kuyu kurdun,
gülüşünü ön cebine koydun
çektim suyunu o kuyunun
yıkadım saçlarımı -ardından
uzandığı sol eteğimde
tutuşan çığlığı avuttum.

pistte -portatif zeminde,
bozulmuş musluktan sızan akıntıyla,
öpüştü alnım
ve orada başladı felaket:
iki adım geriye, bir adım kalbe.

sana “gel” demek,
yaşından büyük sözler etmekti,
büyüyememekti.
oysa beyaz gömleğinin
omzundan sarkıyordu
yalnızlık.

ikimiz de adı “aşk” olan bir tuzağa düştük
mavi milongalar, kırmızı elbiseler eşliğinde
iki adım geriye, bir adım kalbe.