Mavi Köstebekler
1
Karanlığın keşmekeşinden çıkmışlar, bu iki
Köstebek ölmüş çakıltaşlı oyukta, şekilsizler
Savrulmuş eldivenler misali, bir kaç ayak mesafe var aralarında –
Mavi süet çiğnenmiş bir köpek veya tilki tarafından.
Birisi, kendi başına, zaten hazin durumda,
Karaağaç kökünün altındaki muhitinden keşfedilmiş
Küçük kurban bazı azman mahluklar tarafından.
İkinci kadavra bir hadise düellosu yapmış:
Kör ikizler kötü doğa tarafından ısırılmış.
Göğün uzak kubbesi makul berraklıkta.
Yapraklar, açar sarı mağaralarını
Yolla göl suyu arasında,
Barındırmaz uğursuz mekânları. Şimdiden
Köstebekler tarafsız görünür taşlar misali.
Onların tirbuşon burunları, beyaz elleri
Yukarı kalkmış, katılaşmış bir aile fotoğrafı pozunda.
Nasıl bir öfkenin saldırdığını tasavvur etmek zor –
Dağılmış şimdi, eski bir savaşın dumanı.
2
Geceleyin kavgacı burunlar başlarlar faaliyete
Deneyimli askerin kulağında, ve yeniden
Girerim köstebeğin yumuşak kürküne.
Onlar için ışığın ölümü: büzülürler onunla.
Ben uyurken ahraz odalarında kımıldarlar,
Avuçlayıp kenara atarak toprağı, kazarlar
Köklerin semiz çocuklarına ve kayaya ulaşmak için.
Gündüzün, humus kaldırılır sadece.
Aşağıda biri yalnızdır orada.
Kallavi eller hazırlar bir patikayı.
Önceden giderler: açarlar damarları,
Eşelerler böceklerin
Uzuvlarını, iç organlarını, kabuklarını – yemek için
Yeniden ve yeniden. Ve o son tıka basa doymanın
Cenneti hâlâ çok uzaktadır
Kapıdan, hep olduğu gibi.
Aramızda ne olursa
Karanlıkta olur, ve yok olup gider
Kolayca ve sıklıkla her bir solukta.
(1959)
Sylvia Plath (1932-1963)
Çeviren: İsmail Haydar Aksoy
https://ecnebiedebiyat.wordpress.com/
İsmail AksoyKayıt Tarihi : 17.2.2019 13:34:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Blue Moles by Sylvia Plath 1 They're out of the dark's ragbag, these two Moles dead in the pebbled rut, Shapeless as flung gloves, a few feet apart – Blue suede a dog or fox has chewed. One, by himself, seemed pitiable enough, Little victim unearthed by some large creature From his orbit under the elm root. The second carcass makes a duel of the affair: Blind twins bitten by bad nature. The sky's far dome is sane a clear. Leaves, undoing their yellow caves Between the road and the lake water, Bare no sinister spaces. Already The moles look neutral as the stones. Their corkscrew noses, their white hands Uplifted, stiffen in a family pose. Difficult to imagine how fury struck – Dissolved now, smoke of an old war. 2 Nightly the battle-snouts start up In the ear of the veteran, and again I enter the soft pelt of the mole. Light's death to them: they shrivel in it. They move through their mute rooms while I sleep, Palming the earth aside, grubbers After the fat children of root and rock. By day, only the topsoil heaves. Down there one is alone. Outsize hands prepare a path, They go before: opening the veins, Delving for the appendages Of beetles, sweetbreads, shards - to be eaten Over and over. And still the heaven Of final surfeit is just as far From the door as ever. What happens between us Happens in darkness, vanishes Easy and often as each breath. (1959)
![İsmail Aksoy](https://www.antoloji.com/i/siir/2019/02/17/mavi-kostebekler.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!