Bırak aksın zaman, tutma eteklerinden,
Su yolunu bulur, yel eser, yaprak kımıldar.
Şimdi kapat gözlerini şehrin gürültüsüne,
İçinde bir yerde, kimsenin bilmediği bir orman var.
Derin bir nefes al, doldur içine maviyi,
Gökyüzü ne kadar geniş, bak ne kadar sonsuz.
Dert dediğin, bir bulutun gölgesi kadar geçici,
Sen ki kökleri sağlam, asırlık bir çınarsın, korkusuz.
Dinle, uzaktan gelen o incecik su sesini,
Yıkasın ruhunun yorgun, tozlu raflarını.
Ne dünün pişmanlığı kalsın, ne yarının telaşı,
Rüzgara emanet et, zihninin ağır sayfalarını.
Hafiflesin omuzların, kuşlar gibi hür,
Her şey olması gerektiği yerde, her şey dengede.
Sadece "şu an" var, avuçlarında sıcacık,
Huzur; uzaklarda değil, tam kalbinin en derininde.
Kayıt Tarihi : 30.1.2026 13:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!