Sen bana kalemi tekrardan tutturan...
Çocukluğumu bana unutturan...
Oysa, bana kimse bir şiir yazmadı,
Kimse benim için bir resim de yapmadı,
Kimse benim için bir şarkı sözü mırıldanmadı.
Mavi atkım…
Benim için yapılan tek sanat.
Her üşüdüğümde ona sarıldım,
Bazen o kadar çok üşüdüm ki,
Ona çok daha sıkı sarıldım.
Bugün olsa, sana da aynısını yapardım.
Şu sıralar yine üşüyorum,
Ama artık mavi atkım da ısıtmıyor beni.
Gel, sen ısıt buz tutan yüreğimi…
Sanat gibi gözlerinle bana dön bir bak.
Ben ısınmak isterken,
Sen beni alevlere ver, kül et, yak…
Şubat / 2013
Muhammet Bora CandanKayıt Tarihi : 12.06.2026 09:18:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



