Üşüyen yollar şahididir adımlarımın,
Geldim!
Eteklerimde suya aç gündoğumu çiçekleri gördü pencerenden
Uzanan gölgeleri…
Güneyindeki dut ağacı saldı dallarını saklambaç oynadım seninle
Senden habersiz…
Yarıda bıraktığım nöbetleri gözlerim tuttu yerime,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Güzel dizeler daha nice şiirlere tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta