Masumiyetin Çırpınışları

Bir köşeye sinmiş çocuklar
Karanlık çökmüş bütün bir nesle
Güneş doğmayan ülke
Ve insanları gölgelerde

Bırakmıyorlar masumiyetin yakasını
Şeytanın elleri ensemizde
Aldığı nefes düğümleniyor boğazında
Cehennemin tek gözlü penceresinde

Memleketimin semalarında haykırışlar
Tabancalar patlıyor miniklerin neşesinde
O an insanlık da can verdi
Sürünen medeniyet cesedinde

Batan bir gemide umutlarım
Topluyor kıyılardaki ölü bedenleri
Ölüyor bir bir yarınlarım
Arıyor bugünlerim nedenleri

Denizimde unutkandır balıklar
Yine hatırlamaz hiçbir anını
Tabiatım kaybeder günbegün
Zerresi kalmamış vicdanını