insanın özünde
aynı anda iki çağrı çınlar
biri göğe açılan bir suskunluk,
öteki ateşe eğilen bir iştah.
aynı kalpte
dua da yankılanır, küfür de.
aynı elde
merhametin izi,
kanın sıcaklığı
biz yürürken kendimize,
bir yanımız ışığı taşır omuzlarında,
öbür yanımız karanlığı besler gizlice.
ve kimse masum değildir bütünüyle
sadece hangisini susturabildiğiyle
anılır insan...
Mustafa Alp
28.01.2026 15.00
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 17:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!