Çakallar sarmışsa etrafını,
Tilki postuna bürünmüşse yarasalar
Akbabalar çökmüşse leşine,
Sen bitmişsin dostum.........
Ateş topları kavurmuşsa her yanı,
Renkler karışmışsa birbirine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yine uyarıcı, aydınlatıcı güzel bir şiir. Anlatım, biçim ve kurgulama çok güzel. Şiirde anlatılanlar yüzeyde kalmamış. Alegoriler şiiri güçlendirmiş. Sıfırlamamak ve sıfırlanmamak için çaba gösterenlere, üretenlere selâm olsun!
aynı duyguları paylaştığımız için ikimizin de benzer şiiri oluşmuş...
hayatım boyunca bu maskelerin ardına saklanmışlar
la mücadele etmeye bizzat söz verdim.
:(
bu ne gecenin bir vaktinde
dağıldım Şeref bey:(
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta