Maskeli Yüzler Şiiri - Baki Ortak

Bazılarına söylenecek
o kadar çok sözüm var ki
birini söylesem
öbürü boğazıma düğümlenir
çünkü bu çağ
sözün değil
yüzsüzlüğün çağı

Kelimelerim var
ama her ağza layık değil
her kulağa helal değil
Bazı insanlar
sözü anlamaz
sözü kullanır

İnsanlar iki yüzlü olduktan sonra
tek yüzlü hakikat
yalnız kalıyor
Kalabalıklar maske takıyor
vicdanlar soyunuyor
ayıp gizleniyor
yalan makyajlanıyor

Gülüşler kiralık
dostluklar saatlik
sadakat mevsimlik
Bir gün omzunda olan
yarın sırtından basar
çünkü maske
düşerken ses çıkarmaz

Bu dünyada
en çok alkışlananlar
en iyi rol yapanlar
en çok susanlar
en derin yarayı taşıyanlar

Doğru söyleyen
ya deli ilan edilir
ya yalnızlığa sürgün
Çünkü hakikat
herkesin aynası değildir
bazılarının yüzünü yakar

Ben kelimelerimi
herkese atmıyorum
çünkü bazı yüzler
kelimeyi kirletiyor
Bazı bakışlar
cümleyi öldürüyor

Bir susuşum var
ihanetten ağır
Bir yürüyüşüm var
hesapsız
Maskesiz olmanın bedelini
yalnızlıkla ödüyorum
ama yüzümü kaybetmiyorum

Bu çağda
yüzünü koruyanlar değil
maskesini iyi taşıyanlar kazanıyor
Ben kaybetmeyi seçtim
çünkü insan kalmak
bir tercihti

Ve buraya yazıyorum
adı konulsun diye
maskeli yüzlere inat
kelimeyi saklayan
hakikati eğmeyen
bir duruşla

Bilin ki
bu suskunluk korkaklık değil
bu seçilmiş bir mesafe
ve bu satırların sonunda
maskesiz bir imza var:

Kul Ortak
— kelimeye kıyanlara karşı
kelimeyi koruyanlardan.

KUL ORTAK