Bir insanı tanımak için sorular yetmez bazen, anlattıkları da.
Çünkü herkes kelimelerle kendine bir yüz çizer.
Ama ne zaman aynı sofraya oturursun, ne zaman ekmeğini bölüşürsün biriyle, işte o zaman başlar gerçek hikaye.
Bir lokmanın arasında saklıdır karakteri, bir bardak su uzatışında insanlığı.
Paylaşılan ekmek, yalnız açlığı değil, maskeleri de azaltır.
Ve insan, bir başkasını en çok aynı ekmeğe uzanan ellerden tanır..
Muhsin yener
Kayıt Tarihi : 8.06.2026 21:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bir insanı ekmeği bölüşürken tanırsın




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!