Gülüşler biriktiren bir kadın vardı...
ceplerinde papatyalar taşırdı bazen...
bazen de kırmızı güller…
Sanki dünya onun omuzlarına değil de...
avuçlarının içine konmuştu hafifçe...
Sokakta gördüğü kedilere konuşur...
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta