Masal Şiiri - Zafer Unsal 2

“Evvel zaman içinde” çok sevdim ben seni,
Bir bakmışım “Kalbur zaman içinde” kaybolmuşsun.
Tellal develerin bile diline düşmüş aşkım,
Saçı başı birbirine karışmış bir Mecnun gibiyim,
Berber pireler bile halime bakıp ağlıyor bana,
Alaaddin’in lambası diye ,
Eski bir fener tutuşturuyorlar elime,
İçinden cin çıkacak, sevdiğini sana kavuşturacaklar diye.
Ben de çocuk gibi ovalayıp duruyorum yıllardır;
Belki uçan ipek bir halının üstünde,
Belki de Zümrüdüanka kuşunun kanatlarında
Seni bana getirirler de,
Kim bilir, belki kırk gün kırk gece düğün yaparız diye...
Bilmiyorum, belki hoşuna gidiyor,
Aslı olmak ,Şirin olmak,
Ama ben çok yoruldum
Ferhat olmaktan, Kerem olmaktan,
Çok yoruldum o lambayı yıllardır ovalamaktan.
Ben istersen Ferhatın olayım ister Keremin,
Sen istersen Şirin ol istersen Aslı,
Ama hiç bir aşk , bu masallardaki gibi olmuyor,
Ben çok yoruldum beklemekten ,
Biliyor musun işin aslı...