Kumlara serdim sofrayı, dalgalar ayak ucumda,
Bir duble rakı, bir dilim kavun, birazcık peynir; fazlasına mecalim yok aslında.
Karşıma bir gölge kondu, gözleri denizden kara,
Sanki gökyüzünden düşmüş, kabuk bağlamayan bir yara.
“Bak,” dedim, “bu beyazın içinde boğulan bir ömür var,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta