Kumlara serdim sofrayı, dalgalar ayak ucumda,
Bir duble rakı, bir dilim kavun, birazcık peynir; fazlasına mecalim yok aslında.
Karşıma bir gölge kondu, gözleri denizden kara,
Sanki gökyüzünden düşmüş, kabuk bağlamayan bir yara.
“Bak,” dedim, “bu beyazın içinde boğulan bir ömür var,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta