1973-....rivayete göre yaşamaktadır hala...
Bizi sığırcıkların uyandırdığı sabahlarda düşerdik yollara
Hep erkenden biterdi günlerimiz
Ekmeğimizi ve ümidimizi bölüşür
Halaylarla meydan okurduk umutsuzluğa
Ne vakit elini tutsam
Kadifeden kuşlar uçardı sesimde
Sen denizin nerde bittiğini sorardın
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




"bugün pazar.
bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar...Nazım Hikmet"
-sonra yağmurlar geldi
günleri kısaldı özgürlüğün
sabahları taze ekmek kokusuyla selamladı dostlar
"hayır" diyen anneler yürüdü caddeleri
talan edilmemiş ne kaldıysa
iki ırmak sanki gözlerin
iki Deniz karışmaz mı birbirine-
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta