Aşk, Leyla çölünde bir Mecnun,
Şirin dağında ise bir Ferhat.
Maksat arar arayışına karşılık;
Divane kıyısına yüzer gözlerinde nehrin.
Avâre olur mâi dalgalara karşı,
Akıl yelkenleri toz fırtınaya karışık.
Aşkın meltemlerinde kanat çırpar arşa karşı;
O, bir garip Mecnun çölünde derdine derman arar.
Mecnun bileydi: Leylâ'dır aşkın şarabı.
Deryâlarda arar mıydı devâsına sebep?
Yanar mıydı gönüller kervanında?
Tutuşur muydu aşkın ızdırabına, hülyâlara meyâl?
Kayıt Tarihi : 9.07.2026 13:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, insanın aradığı şeyi çoğu zaman uzağında sanırken aslında ona ne kadar yakın olabileceğini anlatır. Mecnun, Leyla'nın varlığından habersiz bir şekilde farklı arayışlara yönelir; hayallerin ve umutların girdabında savrulurken asıl hakikati gözden kaçırır. Şiir, arayışın insanı bazen gerçeğe değil, kendi kurduğu hayallere sürüklediğini ve hakikate ulaşmanın ancak fark edişle mümkün olduğunu simgeler.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!