Ateş ve Buz Şiiri - Zeynep Naz Bitirir

Sevgi ne güzel duygudur,
Aşkı yüreğinde hissedene.
Fark etmez uzay, Mars, Neptün;
Sevmesini bilene.

Kalp yalnız onu görür,
Gönül gözüyle bakmasını bilene.
Toprağın altında olsan da
Tek seni görürdüm yine de.

Vursalar zincirlere, durmam;
Koysalar kaynar kazana,
Bir tek sana yanardım,
Sana tutuşurdum sadece.

Sen ki bir çiçek olsaydın,
Koyardım bahçemin en güzel köşesine.
Binbir çiçek olsaydı,
Yine de seni seçerdim.

Gözyaşlarımla sular, toprağını
Kokunla sarardım bahçemi.
Nisan, mayıs, haziran aylar geçiyor,
Doluyor günlükler her daim acıyla.

Ben ki bir çiçek olsaydım,
Sararıp solardım hasretinle.
Buz olsam sana erir,
Ateş olsam seninle yanardım.

Başkalarıyla yaşamaktansa,
Seninle ölürdüm her daim yine de.