Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

CEYLANA AĞIT

Yazıyor gazteler geçiyor teller
Paramparça yüzü kayıptır eller
Eteğine toplamış da anası
Savrulmuş göklere yüzü dediler

AŞKA AYRILIĞA ÇIKMAZA DAİR

Kimin gördüm kavgasının yorgunu
Kimi var ki bir gülüşün vurgunu
Aşk olgunu sevdasının durgunu
Her sözünde bir gül açıp da gitti

BENDEN BURAYA KADAR


Ne zaman bir gül versen
Elime dikenin batar
Hadi eyvallah güzelim

BERİ GEL DİVANE İSYANİ GÖNLÜM

Beri gel divane isyani gönlüm
Şöyle bir baş başa verip gidelim
Kavli kararına nisyani gönlüm
Şu hoyrat serkeşe kıyıp gidelim

Zincirler zapt etmezken
Mahpuslara sığmazken
Dağlara baş eğmezken
O gözün kul etti beni

Dağları yakan idim

KOKUN

Böyle beni
Hem de görmeden
Sırtı dönük hani
Deli divane eden

KÜFRETMEK GÜNEH ÖYLE Mİ

Hiçbir şerri
Namussuz olan hiçbir şeyi
Yok edemezsin
Namussuz kadar pervasız

KENTTE KADIN OLMAK

KENTTE YOKSUL OLMAKTANSA
SÜSLÜ BİR KÖPEK OLSAYDIM
KÖYDE KADIN OLMAKTANSA
SÜTLÜ BİR İNEK OLSAYDIM

KEŞKE

Yüreğimin kıyısına
Kaç turna gömerek tanıdım seni
Sevgimi örttüm üşüyen yerine
Yarana yüreğimi yakıp da bastım tütün yerine

KAN İLE CENNET ARARIZ

Her sözüne uysan bela
Kinle adalet ararız
Ellerimiz damla damla
Kan ile cennet ararız