Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

DAĞLARA DÖNMELİYİM DÜŞLERİME
YILDIZLARIN DÖKÜLÜŞÜNE

Isınamadım bir türlü bu şehre
Dağlara dönmeliyim
Hırsın

Sıyırıp yalayıp geçtik yaşamı
Göremedik hiç tan vakti akşamı
Kelepçelerdedir hep düşlerimiz
Belalarınız hep bizim başa mı?

Sürüleştirip de bu halk dediniz

DE GİT GÖNÜL
EĞLEN DE GİT

Bülbül isen niden malı
Sana yeter bir gül dalı
O da yoksa karaçalı

YÂRİNE EĞİLEN KÜÇÜLMEZ İMİŞ

Gamaz ile poyraz ile çığ ile
Ulu ağacın başı eğilmezmiş
Yiğit uzlaşmaz bu kahpe çağ ile
Namerdin sözüyle devrilmez imiş

ANNE BİZ GELDİK

Bilirsiniz
Her koyun tanır kokusundan kuzusunu
Her anne
ayak sesinden tanır yavrusunu

YAŞAMAK SEVİYİ BİLİYOR MUSUN

Vermek belki dökülen güz yaprağı
Ne o çisem çisem çiliyor musun
Sevincin sevgini yağmak toprağa
Salıver göz yaşını siliyor musun

TENİN GOCASA DA GÖNÜL GONCADIR

Tenin gocasa da gönül goncadır
Sevda yol sütünde çınara benzer
Aşk dediğin çayır çimen yoncadır
İçinde kaynayan pınara benzer

Öfkemizden solan bir mavi dünya
Bu günden yarına bin hevesteyiz
Nefsin şaha kalkmış erdemse yaya
Hakta adalette hep ahesteyiz

Sevdamız harcanmış gönlümüz kıraç

Bu gece ağladım


Başımda gurbet
Kaderde hasret
Yürekte yar

EY HADSIZ HUDUTSUZ SINIRSIZ CEHALET

Yiğit olan ölümden önce davranır
Ölüme yalvaran hal yaralar beni
Aşk ne camiye ne havraya yaranır
Zulme teslim olan yol yaralar beni