Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KADINIM
Dişi kuş yapar yuvayı
Bağa çevirir ovayı
Sesi yumşatır havayı
Ağzımın tadı kadınım

KADINSIN SEN BİL HADDİNİ

Özünde kelepçe yüzünde ihram
Kanatır hovarda eller vadini
Gülmek ayıp sana düşünmek haram
Dediler: Kadınsın sen bil haddini!

UYAN SEVDİĞİM UYAN HELALLİNİN BEN

Evin yıkılsın kör kurşun
Düşün duruşun
Sevdiceğin var mı senin?

KANIMIZ KARIŞMIŞ AYNI BAYRAKTA

Aynı sevdayla beslendik hepimiz
Nedir bu ayrılık nedir bu zulüm
Aynı sala ile kalkar ölümüz
Nedir bu düşmanlık neden bu ölüm

BİR ÇİFT ÇİĞDEM OLUR AÇAR DA GELİR

Bir çift turna iken bir aşkın önü
Kuru bir hoşça kal olur mu sonu
Unuttum dersin de bir bahar günü
Katarın başında uçar da gelir

KÖR SAATÇİ

Ülen sakar takvimci
Şimdi sırası mıydı
Tam da gül mevsimi
Goncada soldurmanın gülümü

HAL BİLMEZE AĞLAMA HA

Salın koca çınar salın
Göğe erer senin dalın
Rüzgarlara ağla halın
Dil bilmeze söyleme ha

BAZEN DERİM Kİ SANA NE BE HOCA

Bazen derim ki:
Evin var, araban var;
Aşın var, eşin var, az çok maaşın var.
Eh payından az da olsa toprağın,

BELLİ Kİ YARAMIZ AYNI YANDA

Bu dünyanın sancısını hıncını
Acısını utancını taşıdık bir canda

Küba’da gül olduk güldük

AŞKA YÜRÜR GİDER KANI AKA AKA

Varsın gülümsesin nefret hınzırca
Külünden dirilir Zümrüdü Anka
Şuramdaki mazlum mahzun karaca,
Aşka yürür gider kan(ı) aka aka