Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

NE SEVDANI GÖRDÜM

Ne sevdanı gördüm ne de bir vefanı
Okurken ağladım yazarken ağladım
Bin kadeh kesmedi cevrini cefanı
İçerken ağladım sızarken ağladım

ÖYLESİ DE VAR AY CAN BÖYLESİ DE VAR

Şunun hallerine ağlar bir mürşit
Kalesi de var ay can kölesi de var
Dağın gölgesine sığmaz bir yiğit
Öyle de var ay can böylesi de var

Sen var ya sen
Bilmezken sevdiğim,
Belasına boyun eğdiğim
Görmeden gönül verdiğimsin

Sen var ya sen

ŞU KAHPE DÜNYANIN İŞİ HİLELİ

Şu kahpe dünyanın işi hileli
Güzele başının belası düştü
Namerdin nasibi dünya güzeli
Yiğidin payına çilesi düştü

Kimse Kusura bakmasın ağam
Sevdası olmayanı ariften
Nefsini yenemeyeni fatihten
Hayata uymayanı sahihten
Aşını bölmeyeni salihten
Hak bir kavgada ölmeyeni tarihten saymam.

BİLMEZLER Kİ
varsın eşkıya desinler
orası benim dağlarım
bilmezler ki
dağ yelleriyle yırtılır
yoluma tuzaklanmış ağlarım

SORAMADIK CANAN BİZE KÜSMESİN

Burnumuzda tüter durur leylamız
Soramadık canan bize küsmesin
Çağ ağrısı uzak düştü sılamız
Varamadık soran bize küsmesin

GÜLÜN SERMAYESİ SABIR SULTANIM
Başından kar bitmez yüksekse dağlar
Nefesin vurunca erir sultanım
Hazan mevsiminde kuruyan bağlar
Aşka durunca gül verir sultanım

AY KIZIM

Sen dikenler içinde
Bir çiçeksin ay kızım
Daha yolun başında
Bir çocuksun ay kızım

BU ŞEHRE KIRGINIM USTA

Acı görürüm her seste
Sen ne dersin bu hususta
Yürek kırgın yürek susta
Bu şehre kırgınım usta