Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Lalı moru şarap dolu bu kasem
Bırak eli yârim alır mı bilmem
Beni sevdalı biri gömsün desem
Cenazem ortada kalır mı bilmem

Bilgi emek aşktan anlayam var mı

BİLMEM SENİN İLE NASIL UZLAŞSAM

Bir elimde sevdam bir hırka asam
Ben çınar diyorum sen dal diyorsun
Bilmem senin ile nasıl uzlaşsam
Ben özgürlük desem sen kul diyorsun

BİLMEM ŞU FELEĞİN GÖZÜ ŞAŞIMI

Bilmem şu feleğin gözü şaşımı
Menzili şaşası aşka karşı mı
Mazlumun üstüne hırım hışımı
Harami sevdanı soymaya gelir

BİLMEM ZALİMİN ZULMÜN GEREĞİ NE

bilmem zalimin zulmün gereği ne
kim bakar ki sevgisine, emeğine
ben bir Tanrı olsaydım demeyeceğim
bir gücüm olsaydı, bir tılsımım, sihrim

BİLMEZDİM MELEKLERİN İNSAN OLDUĞUNU

gül derdim çiçek derdim su derdim yel derdim
ay mı doğar, yoksa çeşmemi akar gülerken
bilmezdim meleklerin insan olduğunu

BİLMEZ Kİ HER GÜN YENİDEN SEVERİM

Bekle bekle aramadı sevgili
Veremdim elimde kaldı gülü
Denizde bir öyle yalnız yelkenli
Boşuna bir liman arar dururum

BİLİRİM YÜREĞİN KAN AĞLAR ÇOCUK


Bilirim yüreğin kan ağlar çocuk
Tüm umutlaın önünde kaç aşılmaz duvar
Bilirim

Bilir misin bende nerede yerin
Sol yanımda daim seni saklarım
Derya deniz gökyüzünden de derin
Her fırsatta yüreğimi  yoklarım

Ne yazarsam yazsam yine yetersiz

BİLİR MİSİN AŞKIMIZ NELERE TUTSAK

Onca tuzak onca yasak
Sınırlar tabular
Bir yanın yarım bir yanın aksak
bininin temeli atılır kutsanarak birini yıksak

Bilir misin benim neremde  yerin
Sol yanımda daim seni saklarım
Derya deniz nedir ondan da derin
Her fırsatta yüreğimi  yoklarım

Seni anlatmaya sözler yetersiz