Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

O KADAR VAKTİM YOK GÜZELİM

o kadar vaktim yok güzelim
sana kuşları, çiçekleri, balıkları;
durup sana özgürlüğü, hayatı;
eşitliğin aşk olduğunu anlatmaya.

Çalışan kim, aç kim; bu nasıl dümen?
Açlığın nedeni, senin çok yemen.
Öyle kader, kısmet deyip durursun;
O kaderin çoğu, senin bok yemen.

O, kandırdım dedikleriniz var ya sizin
Sanma ki
Ne kadar alçak olduğunu bilmezler
İnsanlık seviyenizin.

Her demde

Sevilirsen güzelsin sevenine
O, kendini çok da güzel sanmasın
Sevilirsen özelsin sevenine

Sevda ile oynayanlar onmasın
Yanan yanmış o sevdalı yanmasın

O ki
İddiasız bir çiçek

O ki
Ruhunu tenini
Bedenini tinini

ÖKSÜZ BİR ÇOCUĞUN GÖZYAŞI

Can suyudur meleklerin
Öksüz bir çocuğun gözyaşı
Ektiği güllerin çiçeklerin

ÖKSÜZ YETİM SANMA SEN BU YERLERİ

Öksüz yetim sanma sen bu yerleri
Dağına taşına vurmuş mührünü
Gâhi yalın kılıç kâh gönül eri
Her biri bir başka dil ile vurur

Birbirine haram helâl karıştır
Şurda yağmalanan o mal dediler
Yalan dolan garez gaybet yarıştır.
Şu yerdeki çamur o dil dediler

Düşenin elinden bir kez tutmamış

İnsan dediğin şey bir kutsal sandık
Kilidini açan kula aşk olsun
Kalbinin kudreti aşka inandık
O doluyu içen gönle aşk olsun

Bir başına vücud kalsa uzlette

ÖDÜLLER VERİN KATİLLERİNİZE,
İŞİRLİKÇİLERİNİZE,
ENTEL FAHİŞELERİNİZE
Bu nasıl yol bu nasıl yasa
Ne gam, ne keder ne bir tasa
Tırmanırız yükseklere