Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Onca çaba diyorsun bir gün belki
İyilikten anlamıyor madem ki
Biri eksik olsun boş ver be saki
Kıyamet kopaz ya O da küs gitsin

Hani ya sevgi bir baştan bir başa

BİLGİSİZLİK BİR KÖR BELA

Bilgisizlik bir kör bela
Kolayı zor eder gider
Sevgisizlik bir Kerbela
Bir gönlü kor eder gider

Ne bu bedbinlik, ne bu yeis evlat?
Yakın oğul, güzel günler çok yakın.
Öyle dümdüz geçer mi ki bir hayat?
Hiç umutsuzluk yok; sakın ha sakın.

Boşuna gitmesin diye emekler;

Meçhule giden bir garip yolcuyum
Hangi durakta  inerim bilinmez
Kaç kişinin adı kalmış geride
Yiter giderim de yerim bilinmez

Ne bir soluklanmak ne de bir arım

atta yular
kurtta tasma
yoksuluk- minnet -kuluk
kulluk- minnet- yoksulluk
ah şu sizin öğretilmiş köleliğiniz
'sükut altın' diye diye, vurdurduğun boyunduruk

Bilmiyorum nedir yanında yerim
Bahar dalım  sevgilim ceylanımsın
Senin o tebessümünden öperim
Ey sevgili sen benim sol yanımsın

Sen ki şiir gibi sevdiğim kadın

Ey canımın içi güzel sevgili
İster sevdalı de istersen deli
Bilsen benim için nasıl değerli…
Bir selamın var ya o bir kelamın

Göğün en mavisi yelin serini

BİLSEN BENZER YANLARIMIZDAN NASIL DA UTANIRIM

biz sizi çok iyi tanırız…
sen ne anlarsın aşktan sevdadan
sana reva mı
yeniden yaratmak kendini kendinden

Bilseniz başıma gelen halleri
El alem yazar da bense yazamam
Ne git diyebildim ne de gel beri
Öyle bir bağlanmıştım ki çözemem

Kır atımın yönü sevgiye aşka

Bu devri zamanda kimdir oyun kurucu
Ayrılıkmış hasretmiş de hele kimin suçu
Düşmek ayıp değil sevgili kalk hele yerden
Bilsen nelere kadir gönlünün sivri ucu

Tökezlersin yoldan yoldaştan belki de yerden