Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Aşktan derya deniz diyorsun fakat
Aşk denen bu ırmağın kaç gözü var
Doğumla ölüm arası hakikât
Sonrasına herkesin bir sözü var

Her bahar dünyayı aşkla boyarım

Yârin tebessümü bahardır bana
Yârin gülüşünden güller dererim
Benim kıblem aşktan sevgiden yana
Yüzü bulutlansa kışa girerim M N

YÂRİN YANAĞINDAN KOPAR DA GEL SAKİ

Aşka kör nefrette usta hem de imece
Serçede müphem bir kuşku aşktan önce
Şaraba gömelim benliği bu gece
Yârin yüreğinden apar da gel saki

YÂRİN YARASINI ÖPÜP BAĞLADIM

Hüznümden yalnız bir yar anlar dedi
Yârin yarasını öpüp bağladım
Yıllardan hâtıra yadigâr dedi
Çeşmim yaşın döküp ağladım

Ne ararsın yoz yobazın safında
Bilgi emek aşka dair bir laf et
Ne dönersin bir taşın etrafında
Yârin yoksa bir ağaci tavaf et

Gün var ömre bedel gün var ki yara

Yârin kokusudur burnunda tüten
Gece cevri cefa olur hasretten
Özlem susmaların en güzelidir
Yârin yoksa öksüz yalnızsın zaten

Gönül ne söz dinler ne de nasihat

YÂRİ YARENİNE SAYAR DOST SENİ

Söz derman olursa kedere derde,
Yâri yarenine sayar dost seni.
Söz altın olursa beşi bir yerde,
Sıcacık gönlüne koyar dost seni.

Hasret sızım sızım yürek yarası
Kim ne bilir can içinde neler var
Yok olası ah şu dağlar duvarlar
Ne de uzak iki gönül arası

Yâr kokulu şiirin her mısrası

YÂR MEVSİMİ GEÇSE HASRETİ GELİR

Gönlümde güz gecesi sessizliği
Sanki bir yetimin kimsesizliği
Hangi sevda kabul eder hasreti
Meyime meze ettim sensizliği

Ya vuslat ihtimali ya da hasret
Aşksız yaşamın bir önü ardı yok
Düşlerime girer bir huri cennet
Yâr olmasa uykunun bir tadı yok

Yâr olsun yastığım toprak taş olsun