Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Daldan dala konan bir serçesin sen
Güle cevreyleme bülbül değilsen
Dizgine gelmez bir vahşi kısrakken
Kul olmaya hazır gönül değilsen

Her güzelin türlü haller başına

Gülüşünde gonca filiz gül çiçek
Gülistan oldu gül yüzün giderek
Bir yağmur sonrası güneş gibisin
Kahkahan var iken güle ne gerek

Neden sevdim bilir misin ne diye

GÜL ETTİ BİR DALDA BİTİRDİ BENİ

Aşk dediğin gönül oyunu derdim
Aldı bir bahara yatırdı beni
Ne güzel derdimiş bu benim derdim
Bir gül bahçesine getirdi beni

Ah ki o gülüşün var ya
Güller sana imreniyor
Gül yüzün düşünce suya
Göller sana imreniyor

Sana rastladım nehirde

Sen
Gülbeşekeri
Sen gönlümün hackeri
Ömrümun gülmeşekeri
Sen
Yok eden hüznü kederi

Bekle sevdiceğim yaz bahar gelsin
Gül olmayı bekler bir kızıl gonca
Karnı burnunda herkes bunu bilsin
Ha doğdu doğacak yavru karaca

Gör o zaman dünya masıl şenlenir

Aşkla havalanır bu gönül kuşum
Elinden tutup da uçmaya geldim
Senle ehli kâmil sensiz berduşum
Yüreğimi sana açmaya geldim

Dolacağım kadar dertle dolmuşum

Yorgun argın gökte bir turna olsam
Kucağına alan göl olur musun
Çıglık çığlığa aşk bir bülbül olsam
Gönlümde dört mevsim gül olur musun

Sevdalıma sevdama hasretteyim

Kalbimde bir yaralı bir kuş
Sanki bülbül susmuyor ki
Saki için aşk varoluş
Deli gönül susmuyor ki

Sevincim sevdam şiirim

GÜLÜMSE DE YÜZ VEFASIZ OLMASIN

İster han ol ister hanım ister bey
Onurlu ol öz vefasız olmasın
Fefasızlık dışında her şey bir şey
Güzel bak da göz vefasız olmasın