Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

madem ki gönlünün gülü değilem
söküp at bahçenden sefil etmeden
gül ağacı mıyım kime eğilem
azil eyle beni zelil etmeden

Şirin değil isen Ferhat eyleme

mademki yaşamın bir dahası yok
başlamak hayata yeni bir aşkla
de ki defterin bazı sayfası yok
unut geçenleri silbaştan başla

öyle dümdüz de bir yol yok dünyada

MAĞRURLANIP DURMA EY DELİ GÖNÜL

Mağrurlanıp durma ey deli gönül
Mecnunluk bir sırra erebilmekte
Yârin gönlü bir gül aylardan eylül
Sararanı görüp sarabilmekte

MAHKÛM BİR KİTAP GİBİ SUSTUK

yol üstünde bir sıra serviydik şen şakrak
güneşe tutkunduk
ne denli ışık o denli aşk
ay vurdu bizi

MEMLEKET İÇİN ÖLDÜRMEK KOLAY

Memleket için öldürmek kolay
Ölmek zor.
En dayanılmaz olanı da mülteci bir memleket hasreti
Varsın kurşunlansın

MAVİLİĞE BÜYÜR TUTKUN BİR ÇINAR

Umutsuzluk yakışmaz ki sabaha
Sanma ki gün kararır akşam olur
Güneş yürür karanlığın üstüne
Korku katma gül bebeğin sütüne

MAKTULE OLMASINDAN DUDAK BOYASINDAN
.
döverdim, söverdim;
tek kelimeyle anlat deseler:
canım, ciğerim, namusum derdim.
bilemezsiniz hakim bey,

MANİLERLE DİZELER

Yağmur yağar yağın yağın
Yamacında bir gün dağın
Ceketimi al üstüne
Ya da gel koynuma sığın

şu dünyada kimi diri sever
kimi ölü
marifet koparmadan koklamaktır bir gülü.
Mahmut Nazik

Emek ağlar soygun rüşvet gülmede
Ustasıdır halkı kaça bölmede
Soysuz yaşar namuslular ölmede
Edebine namusuna maşallah

Herkesten çok vatan diye ağlarlar