Bu gece bir kenara büzülüp
Akıttım gözyaşlarımı
Ve seni
Birden hasretin kabardı
Susadı özleminde
Gözlerim daldı uzakkara
Aynanın karşısına
Durdum
Bir baktım kendi halime
Gömülmüşüm
Nefis batağına
Benle
Kendimi dinliyorum
sensizliğin içinde
gün doğumun ilk ışıklarıyla
hayallerim sensizliğin le filizleniyor
anıların mevsimi açıyor
Kendimi dinliyorum
Gözlerimden seni akıtıp
Uzaklar ve hayallerin içinde
Günışığı hatıraların tepelerine
Vurmasıyla
Ayların yılların ve de mevsimlerin ötesinde
Kesilmiş sensizliğin yolları
Pusu kurulmuş hasretime
Rüyalarıma gözlerimdeki özlemlere
Demirler atışmış
Gönül feryadımdaki dökülen sevda sözlerime
Hüzün haykırışları karışmış
Gunler kısaldı sevdalar dolandı
Elde hüzünlerin sonbaharları
Yurek kırılması boşa ömür kısa
Geçiyor mevsimler saatler durmuyor gunler kısalmasa
Nefese karıştırdık zevki sefayi ne yazıkki
Yaşamı bildik ölümü unuttuk ne varki
Kıl beş vakit namazı
Durma çek salâvatı
Fakire bırak zekâtı
Dünyada edinme hırsı
Nefesine kalkan eyle ihlası
Kim gönlümde ekili sevda yaseminlerini
Koparan sağa sola serpen
Kimdir dudağımda aşk filizlerini
Solduran küstüren
Akşamın hüzün sefalarına kadehlerle
Saldıran
Kimler geldi kimler geçti
Hepsi avundu hep söylendi
Fani dünya sen yalanmış dedi
Hırsa büründüler makam mevki
Kazandıkça durmadı yetmedi dedi
Hava soğuk ve puslu ve karanlık
Düşünceler yürekler nankörlükle kalabalık
Dünya görmedi böyle bir vahşeti barbalık
Yanık yanık analar bağırıyor kimseler duymuyor
Katliamdan hocalı boşalıyor millet geçmiş karşısına




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!