Mecnun. Gormez guzel çirkin
Yureginde açmış nice gul lale
Aciyi yoluna katmis sevda icin
Ömrünü baglamis kara gözlere
Sensizlik çarpasıyla
Hayallerim öksüz kaldı
Düşlerim soldu
Ve ümitlerim bitti
Yürek mecruh
Kulağıma sensizliğin kırık dökük nağmeleri
Gönül yarama merhem olusun sandım
Dilimdeki mühürü sökersin sandım
Kalbimdeki sancıları sararsın sandım
Gül kokusundan sevdaları alırsın sandım
Sen ben varken birileri uyumaz
Mermi yağmurumda önce
Hayallerini soldurur nefesine
Ölümü kadar tüm gücüyle
Doğumunda rüyalarını saldığı
Toprakta yarınlarını gömer
Buraya kadarmış yolun sonu
Ağladın güldün günü gün yaşadın
Bedene neler doldurdun
Kimi zaman nefis rüzgârıyla savruldun
Kimide tövbe ile kıbleyi ikbale döndün
Namazgâha koştun yakardın
Mektuba başlamadan
önce
Büyüklerimin ellerinden
Küçüklerimin gözlerinden
Öperim
Orada havalar nasıl annam
Kim derdi ki kırkından sonra esecek sevda
Hasretiyle yüreğim atılacak harmana
Düşlerim elenecek Özlem çığlıklarıyla
Kim derdi titretecek amansız bir dert sevda
Kim derdi dudağıma ismi mühür vuracak
Hiçbir zaman yüreğimdekini saklamadım
Korktum bir yüreği kırmaktan ağlatmaktan
Cins ayrımı bilmedim insan gözüyle baktım
Canlı cansıza hürmetimden geri kalmadım
Yüreğime birden bir ateş düştü
Duvarın soğu gibi düşlerim üşüdü
İrkildi tüm tüylerim yapıştı bir korku
Şimşekler çaktı dudağımdaki sevdaya
Daha yolun yarında saçıma aklar üşüştü
Korkum var anılarım çığlıklarında
Korkuyorum
Gözlerinin kuytusunda üşümekten
Sevdamın acılı çığlıklarında
Hayallilerimi kırmaktan
Here gece kahroluşlu ağlamalardan
Dilimi yapışan heceli sevmelerin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!