Geldi geçiyor vakit
Bak durmuyor saatin tlktakları
Günde beş vakit seni çağırıyor
Batsan da günaha senden vaz geçmiyor vahit
Önüne neler seriyor görmüyorsun
İzmir ‘de sabah ezanıyla uyandım
Balkondan basmahaneyi seyre daldım
Yudumladığım çayla sensizliği ısıttım
Yağmur tembel tembel yağarken
Gözyaşlarımı ıslattım
Sabahın ayazında saçlarının buğusu
Senle İstanbul’da bir başkaydı
Boğazımdan bir başka akardın
Mayhoş gıdıklayarak
Püfür, püfür esen rüzgârla bir başka karışırdın
Nefsime mutluklar dolardı içime
Hasret buselerini koyardı kuşlar yanağıma
Şerife horzum ilk öğretmenim
Kapıda karşıladı saçımı okşadı
Yüzünü güneş gibi parlaktı
Tanıştırdı beni arkadaşlara
İlk kelimesi siz kardeşsiniz
Birbirinizi kırmayın üzmeyiniz
İlk defa sabah sensiz kalktım
Penceremi açmak istemedim bıraktığın kokuların gider diye
Yatağımın ucuna bıraktığın dudağın izlerini bulaştırdığın
Mendile sarıldım hayallerimi dudak izlerine bıraktım
Hep hayalleri hatta rüyaları kadınlar üstüne kurduk
Hep bir şeyleri onlardan istedik durduk
Nasırlı yüreklerinde sakladığı umutları dinlemedik
Görmedik
İttik hayallerini rüyalarını ar namus dedik
Kabahati onlarda bildik
Kadın dediğin
Sert ve ağır bakışlı olacak
Yere sağlam basacak dağ gibi olacak
Bakışıyla korkutacak
Ama
Tatlı dilli yumuşak kalpli olacak
Seni her şeyinle sevdim
Bakışındaki hasret esmeni
Gülüşünü, ağlayışını ve de tenini
Saçındaki ömrüme konan özlemlerini
Bazen darılmanı küfür ederken sitemlerini
Konuşamayışını yan gözle süzüşlerini
Sana bir şeyler yazmak istedim
Aldım karşıma resmini seni düşündüm
Aklıma yağmurun altında ıslandığım
Gün geldi aklıma
Biliyor musun ben senle de sensizde
Nefesim bedenim sırılsıklam
Her şey güzel gözükür yaşadıkça
Kalkan olur tevazu her vakit zamanda
Düşünmeden konuşmak ne fecidir
Sözler zehir zemberek çıkarsa komşuluk ne acıdır
Ebu Bekir koymuş taşı azgına
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!