Karanlık sesiz bir kuytuya sinmek
Sesimi çıkartmak istemiyorum
Haykırmak bağırmak değil
Sensizliği yüreğimden delmek istiyorum
Dilimden gözyaşlarımdan seni atmak
Yüreğimin en kuytu yerinde
Sakladığım seni alıp götürebilirmisin
Sensizliğin en acı hatıraları alıp
Tanımadığın yürek yangınlarına anlatabilirimsin
Adı Kadın
sevmenin
yok oluşların yanışların
gözyaşların hasretle akışının
tenin yürek sıcaklığını özlemle çekişinin
adı kadın
Dillerdeki Çaresizliğin Aykırı
Yaprakları Rüzgârla Uçuruldu
Bakışlardaki Güvensizliğin Yaşları Sildi
Cumhuriyet Ritmi Kalplerde Atıldı
Vatan Topraklarına Kazıttı Mukadessiyatı
Ben bir çocuğum
Oynayarak büyüdüm
Bir cebinde sapan
Bir cebimde sapan taşları
Pantolonumun dizi yırdık ayakkabım delik
Bazen
Çekip gitmek istersin
Duyguların can çekişmeleriyle
Ama nereye nereye
Diye bocalar durursun
Bir karanlığa kapılır saklanırsın
Çiçeklerin Yapraklarıyla Sensizliği Avuttum
Yüreğime Bıraktığın Yangınla Kokarsın Sandım
Her An Çekişinde Hasretini Kavurttum
Özlemi Isıtır Sandım Yanıldım
Mef’ülü Fa’ilatü Fa’ilün
Sonbahar yaprak dökümü gibi döküldün
Yeşil çimenleri kesen bir tırpan gibi
Sensizliği kesti hüzün ayı eylül
Kirpiklerime doladı sensizliğin kırmızılığı
Senin yüzün güneş mi ay mı
Gözlerin gönlümde açan nergis mi nilüfer mi
Dilime kondurduğun ismin ateş mi su mu
Ey nazlı dilber
Yoluna güller dökeyim
Yanlızlığımda Bahar Açtın Sanmıştım
Gönül Köşküne Renk Renk Dolmuşsun Sanmıştım
Hüzünler İsyanlar Getirmişsin
Gece Gündüz Yara Oldun Kustum
Hortumladın Gözyaşımdaki Sensizliği




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!