Aydın cahil cahil aydın bir âlem,
Sarma yapar a lahana b kelem,
İkisine resti çekti bu kalem,
Sarma içi lafın hiçi yenmiyor…
Lastik isi sıva birçok yüreğe,
Göz diktiler bizim yarım böreğe,
El koydular fırıncının küreğe,
Kara kıştır mide boştur el insaf…
Ağlar durur sakine,
Derttir gece gündüzü…
Yalan sıkan makine,
Bizim köyün öküzü…
Lafla yapar salata,
Tut elimden,
Kalbim var avucumda,
Ecel de dikilmiş bak,
Duruyor başucumda…
Tut elimden,
“Nusret Cantekin’e sevgilerimle”
Bin kere lanet olsun kanser denen illete,
Nusret’i aldı bizden yürek yandı köz oldu…
Genç yaşlı ayırmadan bela oldu millete,
Takati çekti dizden bir korkulur söz oldu…
Her sofrası açık büfe doymuyor,
Çalışanı can yerine koymuyor,
Tek istisna annesini soymuyor,
O da çulsuz soysa çıplak kalacak…
“Anne Mısra Öz’e Sevgilerimle”
Daha dokuz yaşında gonca güldü bu çocuk,
Sebep gözün kör olsun adı Oğuz Arda Sel…
Hem öğrenci hem çırak küçük esnaf çocuğu,
Gün doğmadan ilçeye açılırdı daraba…
Bilmezdik kaymakla bal salam sosis sucuğu,
Kısmet olmadı bir gün can babama araba…
Doğduğum gün bu yakama yapıştın,
Bedenime ortak ettin cefayı…
Kahpe felek hep bizimle kapıştın,
Mazlum gördün bize taktın kafayı…
Yad ellerde ömür geçti nafile,
Yeter gayrı bunca çile cefa yar…
Göçmen kuşlar döndü nice kafile,
Ne gün gördüm ne de sürdüm sefa yar…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!