Kâinat kullanılır, hakikat reddedilir,
Münafığa hoş gelir, Rab’bim inkâr edilir…
Batıl da yolların çok, dünyan sana yine dar,
Kâinatta Rab’bim bir sonsuzluğuna kadar...
Kâinat mekân değil, karşısında Rab’bim var,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta