Seni biliyorum.
Bir boşluk bırakıyorsun her cümlenin içinde; ardı bekleyiş…
Belki gelirim diye değil,
gelemeyeceğimi bildiğinden.
Seni biliyorum...
Ben Seni bilmeye mahkûm.
Akşam oluyor...
Ve ben yine yokluğunla tamamlanıyorum.
Kayıt Tarihi : 7.08.2026 20:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!