Biliyorum biz diye başlayan cümleler devrik.
Kırık dökük, başı sonu hep eksik.
Gözler üzerimizde; itimât ince bir iplik.
Girdiğimiz sokaklar çıkmaz, yokuşlar dimdik.
Yolda olmanın böylesi, bıçak sırtı.
Bıçak sırtı bize düştü Kurtuluş.
Seni biliyorum.
Bir boşluk bırakıyorsun her cümlenin içinde; ardı bekleyiş…
Belki gelirim diye değil,
gelemeyeceğimi bildiğinden.
Ne geçen yıl ki benim şimdi, ne de dünki.
Bambaşka bir adam oldum.
Hissediyorum, bir yabancı var içimde.
Şimdilerde bu yeni adamı tanımaya çalışıyorum.
Her zamankinden daha yalnız hissediyorum.
Alışabilecek miyim bu yeni hâlime.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!