Macera Destanı Şiiri - Ümüt Tuna Korkmaz

1
Ufukta sisli dağlar, göz kırpar uzaklardan,
Bir fısıltı yükselir, kurtul der tuzaklardan.
Konforlu köşe sıcak, ama ruhu daraltır,
Macera çağırdı mı, durmak kalbi karartır.
2
Yola çıkmak gerekir, arkana hiç bakmadan,
Zaman denilen nehri, boş yere akıtmadan.
Bir sırt çantası yeter, bir de deli cesaret,
Bilinmez diyarlara başlar büyük hicret.
3
Yeşilin her tonuyla selamlar ulu orman,
Ağaçların dilinde gizemlidir her ferman.
Çatırdayan dallarda ayak izi bırakmak,
En büyük mutluluktur doğaya doğru akmak.
4
Gök gürler birdenbire, şimşekler yolu böler,
Korku sinsi bir yılan, cesaretini dener.
Ama bilir gezginler, fırtına elbet diner,
Zorlukları aşanlar, zirveye gururla iner.
5
Gece çöker sessizce, kamp ateşi tutuşur,
Karanlığın içinde binbir canlı konuşur.
Gökyüzü bir okyanus, yıldızlar elmas gibi,
Gezgin bu ihtişamın, bu gecenin sahibidir.
6
Yokuşlar dikleşir bak, nefesler daralmakta,
Zirve sanki kaçıyor, bulutlar sararmakta.
Fakat yılmak yakışmaz, macera ruhu varken,
Dünya ayak altında, güneş yeni doğarken.
7
Bazen de sarı kumlar, sonsuzluğa uzanır,
Vahalarda seraplar, gözleri tez aldatır.
Güneş yaksa bağrını, rüzgâr kumları savurur,
Çölün o sessizliği, insanı kendiyle kavurur.
8
Denizler köpük köpük, dalgalar hırçın esen,
Bir yelkenli içinde, rotayı kendin çizen.
Derin mavi altında, bambaşka bir dünya var,
Maceracı her yerde, yeni bir hayat arar.
9
Yıkık dökük surlar, tarihi saklar taşlar,
Geçmişin izlerinde, yeni bir keşif başlar.
Yüzyıllık gizemleri fısıldar eski hanlar,
Macerayı yaşayan, zamanı durdururlar.
10
Yollarda bazen yalnız, bazen bir dostla yürünür,
İnsan kendi özüyle, hakikatle bürünür.
Şehirlerin gürültüsü, kalmaz zihinde asla,
Ruhunu ödüllendir, doğadaki o yasla.
11
Her durakta bir selam, her köyde başka lisan,
Dünyanın renkleriyle, zenginleşir her insan.
Paylaşılan bir ekmek, bir bardak sıcak çayda,
Maceranın tadı var, hem dünyada hem ayda.
12
Korku sadece bir gölge, üstüne yürüdükçe küçülen,
Macera bir ok gibi, yayından fırlayıp giden.
Sınırları zorlamak, zincirleri hep kırmak,
İnsanın kaderidir, akıp gidip durmamak.
13
Yavaş yavaş azalır, yolların uzunluğu,
Gönülde bir fırtına, bedende yol yorgunluğu.
Heybede binbir anı, gözlerde olgunluk var,
Gezgin evine döner, ama dar gelir duvarlar.
14
Artık eski sen değilsin, dünya değişti sence,
Macera bir sanattır, yaşanır ömür boyunca.
Anlatılacak çok şey, yazılacak çok hatıra,
Sığmaz bu büyük destan, ne söze ne satıra.
15
Bitmez bu büyük tutku, haritalar çağırır,
Bir kere tadan bunu, duramaz hep bağırır:
"Hayat bir maceradır, cesurca yaşanacak,
Yeni yollar, yeni düşler, elbet bir gün bulunacak!"