Kara Duman Şiiri - Ümüt Tuna Korkmaz

1
Aniden yarıldı göğün nefesi,
Ufuktan yükseldi bir gece gibi!
Sardı dört bir yanı çelik kafesi,
Geliyor o canavar, bilmez hiç dibi!
2
Sokaklar daraldı, kalpler güm güm atar,
Karanlık bir gölge şehre göz dikti.
Alevler parladıkça korkuyu satar,
3
Kara duman çöktü, zaman tükendi!
Kaçış yok bu sefer, rüzgar ters esti,
Göz gözü görmüyor, duman bir duvar!
Kader bu çıkmazda nefesi kesti,
4
Geri sayım başladı, bir umut mu var?
Şimşekler çakıyor dumanın kalbinde,
Bir heyecan fırtınası koptu kopacak!
Herkes tek bir anın, iz hissinde,
5
Bu yangın dünyayı yakıp yıkacak!
Fırladık ileri, korkuyu sildik,
Dumanın içinden geçip gideceğiz!
Biz bu tehlikeyi meydan okuma bildik,
Zafere koşan birer şimşekleriz!